เกิดจากการรวมตัวกันของ ผู้สื่อข่าวที่เคยรายงานข่าวประเทศในลุ่มแม่น้ำโขง หรือ ประเทศในกลุ่มอินโดจีน ลาว กัมพูชา เวียดนาม บวกกับ ไทย จีนตอนใต้ และ พม่า ในยุคสมัยที่การเปิดประตูประเทศเพื่อนบ้านในลุ่มแม่น้ำโขงเป็นแฟชั่น ทั้งแวดวงการเมือง ธุรกิจ และ สื่อสารมวลชน ในช่วงปลายทศวรรษ 1980 เป็นต้นมา

พวกเราได้ห่างเวทีไประยะหนึ่ง หลังเกิดวิกฤตเศรษฐกิจครั้งสำคัญในปี 1997-1998 ซึ่งยังผลให้การลงทุนและกิจกรรมทางเศรษฐกิจของประเทศไทยในประเทศเพื่อนบ้านเหล่านั้นลดลงอย่างมากด้วย และผลต่อเนื่องกันคือ กิจกรรมของสื่อสารมวลชนไทย ที่รายงานความเป็นไปในประเทศลุ่มแม่น้ำโขง ก็พลอยหดหายไปด้วยเช่นกัน 

แต่แม้ว่าพิษของวิกฤตเศรษฐกิจจะทำให้กิจกรรมต่างๆลดน้อยลง แต่ทว่ามันกลับมิได้ตัดสายสัมพันธ์ที่พวกเรามีกับผู้คนในประเทศเพื่อนบ้านเหล่านั้นขาดลงไปด้วยเลย เพื่อนฝูงและญาติมิตรของพวกเราจำนวนมากจากประเทศ ลาว กัมพูชา เวียดนาม พม่า และ จีน ยังคงไปมาหาสู่พวกเราอยู่ อีกทั้งได้เล่าเรื่องราวของพวกเขาและสังคมของพวกเขาให้พวกเราฟังอยู่มิได้ขาด และเรื่องราวเหล่านั้นยังคงน่าสนใจและแสดงออกถึงความผูกพันและสายสัมพันธ์ที่ยืนยาว

“แม่น้ำของบ่เหือดแห้ง อย่าตัดขาดสะพานฮัก” เพื่อนชาวลาวชอบพูดอย่างนั้น พวกเราก็เชื่ออย่างนั้นเช่นกัน จึงได้พยายามรวมตัวกันและหาโอกาสที่จะผลิตผลงานเพื่อเล่าเรื่องของเพื่อนมิตรและสังคมของเพื่อนให้ต่อเนื่อง และทั้งหมดที่ท่านเห็นในที่นี้ คือ ความพยายามของพวกเรา มันเป็นความพยายามอันเล็กๆ เมื่อเปรียบเทียบกับสรรพสิ่งที่มีอยู่ในอาณาบริเวณนี้ แต่เราก็ปรารถนาจะให้มันยืนยาวต่อไป ตราบนาน เท่านาน